• [ Strona główna ] • [ Cofnij ] • [ Drukuj artykuł ] • [ Osób on-line: 2 ]


Bajkoterapia


Rok 2010 – materiały archiwalne

Centrum Otwarte Drzwi - BAJKOTERAPIA


W dniu 1 października 2010 r. w Stargardzkim Centrum Kultury, odbyła się „bajkoterapia” z udziałem wolontariuszy z "Centrum Otwarte Drzwi". Warsztaty przeprowadzone zostały przez Małgorzatę Sternę ze Stowarzyszenia POLITES – Szczecin.


Warsztaty bajkoterapii, to zajęcia teoretyczne połączone z praktycznymi. Ćwiczenia miały nauczyć wolontariuszy sztuki łączenia bodźców lękowych u dzieci z przyjemnymi emocjami tak, aby zneutralizować lęk w dziecku i odnaleźć jakiś aspekt pozytywny.

Zajęcia bajkoterapi to mało wykorzystywany a jednocześnie bardzo użyteczny sposób edukacji, który z pewnością przyda się wolontariuszom w ich częstej pracy z dziećmi. Zajęcia te nauczyły nas przede wszystkim, jak rozpoznać cierpienie dzieci. Opowiadania i bajki, są doskonałym sposobem na budowanie pomostów pomiędzy przestraszonym i czasem niekomunikatywnym dzieckiem a rówieśnikami, czy dorosłymi. Zajęcia pokazały nam, jak bardziej skupić się na problemach dzieci, które można w nieinwazyjny sposób próbować rozwiązać, właśnie dzięki metodom bajkoterapii. Są to metody, pozwalające spojrzeć na wszystko oczami dziecka, innymi słowy wejść w dziecięcy świat i pokazać, że ,,strach” wcale nie jest taki straszny jak się może wydawać.

Zalety opowiadania bajek:

- Historie pozwalają dzieciom poznać siebie i własne problemy, w taki sposób, że czują się one pocieszone, otoczone opieką, silniejsze i rozumiane.
- Bajki umożliwiają dziecku przemyślenie problemu, a następnie konfrontację z nim w zupełnie bezpieczny sposób.
- Forma opowiadania bajek ma przewagę nad wykładem, jest dla dziecka bardziej interesująca.
- jednym z dobroczynnych skutków techniki opowiadania jest fakt, że po to, aby wymyślić i opowiedzieć historię, opowiadający musi wczuć się w świat dziecka. Innymi słowy opowiadający musi spróbować spojrzeć na wszystko oczami dziecka.
- Kiedy rodzic, opiekun, wolontariusz opowiada historię, w której przyjmuje punkt widzenia dziecka i który jest odbiciem rzeczywistości - dziecko ma całkiem inne doświadczenia. Czuje się rozumiane, dowartościowane.
- Opowiadania w bardzo szczególny sposób sprzyjają komunikowaniu się. Dziecko uczące się za pomocą metody bajkoterapii, może robić to z poczuciem pewnej niezależności. Może poświęcać tyle czasu ile potrzebuje, aby przemyśleć sobie treść i przesłanie opowiadania. Może wysłuchać opowiadania wiele razy, aby oswoić się z nowymi czy niepokojącymi pojęciami. Może w dowolnym momencie skupić się na danym elemencie opowiadania – nic nie jest mu narzucone, a mądrość, którą wynosi traktuje jako własną.
- Opowiadania zapewniają dziecku odpowiednią dozę staromodnej, serdecznej intymności, charakteryzującej tzw. bajki do poduszki. Jest to pocieszające i budujące, zarówno dla rodzica, jak i dla dziecka.