• [ Strona główna ] • [ Cofnij ] • [ Drukuj artykuł ] • [ Osób on-line: 1 ]


Stumilowy Las i ``Centrum Otwarte Drzwi``


11.02.2012 r. odbyło się spotkanie z cyklu „Młodzi Aktywni dla Dzieci”.
Członkowie COD podzielili się na dwie grupy i w sobotę, w nowych miejscach: „Rodzinkowo” na ul. Piłsudskiego  103/1 i Witkowo Drugie 24/c, przeprowadzili zabawy edukacyjne dla najmłodszych, uczestniczyli  w nich również wychowankowie Domu Dziecka.
Pomysłodawcą scenariusza była nasza koleżanka z COD – Magda Bodera. Wolontariusze przygotowali owoce, warzywa, słodkości, malowanki i inne akcesoria potrzebna do zrealizowania naszego sobotniego zadania. Pierwsza ekipa, w składzie: Iga Mysiorek, Kinga Łysoń, Martyna Rataj ruszyła do „Rodzinkowa”, a druga ekipa, w składzie: Ola Szalkiewicz,  Kasia Nowak, Sylwia Klicińka i Elżbieta Świrepo odbyła podróż do Witkowa.
Oto nasz scenariusz zabaw edukacyjno- kulturalnych.

Stumilowy las.
Dzieci przenoszą się do stumilowego lasu. Spotykają Kubusia Puchatka, który prosi je o pomoc, ponieważ schował gdzieś miód, a nie ma pojęcia gdzie. Jak dzieci mogą pomóc? Każdy z przyjaciół Kubusia ma jedną część obrazka, na którym widać gdzie miód się znajduje. Jednak, aby zdobyć kolejną część obrazka, trzeba wykonać zadanie.
1.    Należy ustawić w pomieszczeniu 6 „pluszaków”  przedstawiających postacie z bajki (prosiaczek, tygrysek, sowa, kangurek lub kangurzyca, kłapouchy, królik)
2.    Potrzebny jest obrazek z miejscem schowania „miodu”. Powinien być pocięty na 6 części (nie koniecznie równych. Dla utrudnienia mogą być to nieregularne kształty)
3.    „Miód” – nagroda dla dzieci np. słodycze.
4.    Postacie (kolejność dowolna):
•    Tygrysek -Dzieci wykonują zabawę lub ćwiczenia ruchowe (dopasowane do pomieszczenia).
•    Sowa - Zagadki - „Sowa Mądra Głowa”.
•    Królik - Dzieci z zamkniętymi (zasłoniętymi) oczami zgadują jakie warzywo/owoc przed chwilą zjedli. (Potrzebne: opaska/chustka do zasłonięcia oczu oraz warzywa lub owoce).
•    Prosiaczek - Prosiaczek zawsze chciał latać. Dzieci dmuchają balony i przywiązują je do „łapki” pluszaka do momentu aż poleci w górę. (Potrzebne balony i sznurek).
•    Kłapołuchy - z klocków (lego lub drewnianych) dzieci budują dom dla Kłapołucha. Można podzielić dzieci na dwie lub więcej grup. Zależnie od ilości dzieci.
•    Kangurzyca - kolorowanki ( motywy z bajki).

11cod.jpg
22cod.jpg
33cod.jpg
44cod.jpg
55cod.jpg
66cod.jpg
77cod.jpg
88cod.jpg
99cod.jpg
100cod.jpg

Historia słynnego Kubusia Puchatka jak to było .....
Oto przedstawiamy pogodzenie  Kubusia Puchata i jego przyjaciół,  opowieści  znane nam, przeważnie z telewizji i adaptacji bajkowej Walt Disney  ale nasz pierwowzór pochodzi z 1926 roku.
Kubuś Puchatek (ang. Winnie-the-Pooh) to postać z literatury z dziecięcej stworzona 14 października 1926 roku przez brytyjskiego pisarza A. A. Milne'a. W pierwszej książce o Kubusiu Puchatku pojawiły się takie postacie jak: Prosiaczek, Królik, Kłapouchy, Sowa Przemądrzała, Mama Kangurzyca i Maleństwo oraz Krzyś (którego pierwowzorem był syn autora Milne'a)
Tak „wyglądał Kubuś Puchatek” Niedźwiedzica Winnie od której wziął nazwę Kubuś Puchatek
111cod.jpg

Podobnie jak i wiele innych postaci z książek Milne'a, Kubuś Puchatek został nazwany imieniem jednej z zabawek Christophera Robina Milne'a (1920-1996), syna pisarza. Z kolei pluszowa zabawka Christophera została nazwana tak od imienia niedźwiedzicy Winnie  maskotką kanadyjskiego wojska z Korpusu Weterynaryjnego Kanady. Została kupiona za 27 dolarów przez porucznika Iana Gary'ego w miasteczku White River w Ontario, gdzie dziś znajduje się pomnik misia. W październiku 1914 r. została przewieziona do Wielkiej Brytanii. Postanowiono pozostawić ją w londyńskim ogrodzie zoologicznym. Zdechła 12 maja 1934.
W 1924 roku Alan Milne pierwszy raz przyszedł do zoo z czteroletnim synem Christopherem, który bardzo polubił Winnie. Trzy lata wcześniej Milne kupił w domu handlowym Harrods i dał synowi na jego pierwsze urodziny pluszaka firmy "Alfa Farnell".
We wrześniu 1981 61-letni Christopher Robin Milne, uczestniczył w odsłonięciu pomnika niedźwiedzicy Winnie (naturalnych rozmiarów, dzieło Lorne Makkina) w londyńskim zoo.
Najstarsze i wciąż najbardziej popularne tłumaczenie obu Kubusiów (jak i Wierszy) jest autorstwa Ireny Tuwim. Istnieje też nowszy przekład Kubusia, pod tytułem Fredzia Phi-Phi, autorstwa Moniki Adamczyk-Garbowskiej (wydawnictwo Lublin 1986, nakład 100 000 egz.) – kontrowersyjny przekład tytułu uważany jest przez jego zwolenników za bliższy oryginałowi: Winnie to imię niedźwiedzicy z londyńskiego zoo, którą, zgodnie z oryginalnym wstępem do książki, lubił odwiedzać Christopher Robin Milne, syn autora książki.
W tłumaczeniach Kubusia Puchatka na język polski, występuje problem określenia jego płci. Irena Tuwim, rozumując, że nie da się przełożyć imienia tak, by sprawa jego pochodzenia i rozumienia była jasna dla polskiego czytelnika, ochrzciła misia imieniem Kubuś. Monika Adamczyk w Fredzi Phi-Phi nadała "Kubusiowi" imię żeńskie, ale pozostawia go "mężczyzną", konsekwentnie stosując formy męskie np. (...) Phi miał zamknięte oczy, Fredzia Phi-Phi zatrzymał się nagle i pochylił się zagadkowo nad śladami. Podobnie jak Milne, nadała imię żeńskie męskiemu misiowi. Ostatecznie dowiedziono, że imię "Winnie" nie pochodzi od "Winifredy", lecz od imienia londyńskiej niedźwiedzicy (o czym jasno pisze Milne) "Winnipeg". Milne ani razu nie nazywa "Kubusia" "Winnie", stosuje tylko połączenie "Winnie the Pooh", a najczęściej nazywa misia po prostu "Pooh".
122cod.jpg


Oryginalne zabawki stanowiące pierwowzór Kubusia Puchatka i jego przyjaciół

133cod.jpg
144cod.jpg


Tablica i  ulica Kubusia Puchatka w Warszawie


166cod.jpg


Znaczek pocztowy ZSRR z roku 1988

Materiał dotyczący Kubusia Puchatka pochodzi.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kubu%C5%9B_Puchatek